Πολύ συχνά, θεωρούμε δεδομένο το σώμα μας,
αλλά υπό πίεση, το σώμα μπορεί να μας φανερώσει,
πόσο εκπληκτικό κατασκεύασμα είναι.
Αυτή η περίπλοκη μηχανή δημιουργήθηκε,
μετά από εκατομμύρια χρόνια εξελικτικής περιόδου.
Τόσο πολύπλοκη, που ακόμα και σήμερα δεν γνωρίζουμε επακριβώς,
πόσα πράγματα συμβαίνουν, μέσα μας.
Ένας κρυμμένος κόσμος,
που όμως έχουμε την ευκαιρία, να εξερευνήσουμε με την τεχνολογία 3D.
Η όραση βασίζεται στο πιο περίπλοκο σύστημα του οργανισμού μας.
Χρησιμοποιώντας τα 3/4 της ενέργειας του εγκεφάλου μας,
όταν δεχόμαστε οπτικά ερεθίσματα,
το μάτι αντιλαμβάνεται την παραμικρή λεπτομέρεια, σε κλάσματα δευτερολέπτου.
Μας επιτρέπει να βλέπουμε στο σκοτάδι,
ακόμα και οτιδήποτε, θεωρείται αδύνατο.
Ο εγκέφαλος μας επιτρέπει να βλέπουμε, ακόμα και όταν κοιμόμαστε.
Και κάποια μέρα, μπορεί να 'χουμε την δυνατότητα να δούμε χωρίς τα μάτια μας.
Τόσο απίθανη πραγματικά, είναι η όραση μας,
όταν φτάνουμε στα όρια.
Human Body Pushing the Limits Episode 02 Sight
Απόδοση Διαλόγων/Συγχρονισμός: MrLifestyles
Επιμέλεια/Διορθώσεις: MrLifestyles
Ένας ύποπτος δολοφονίας, προσπαθεί να ξεφύγει στο κέντρο του Λος Άντζελες.
Τον καταδιώκει ο αστυνομικός του Λος Άντζελες, Σταν Μπέρι.
Αυτό που οφείλει να κάνει, στον γρήγορο ρυθμό της ζωής,
είναι να ξεχωρίσει, το σημαντικό απ' το ασήμαντο,
καθώς τρέχει, με 160 χιλ/ώρα.
Όχημα 14, υπάρχουν 2 άντρες στο αυτοκίνητο.
Και να ακολουθήσει τον ύποπτο, χωρίς να συγκρουστεί.
Χρειάζεσαι πληροφορίες για την κίνηση στα δεξιά,
και για την διερχόμενη κίνηση στα αριστερά.
Αστυνομικός Σταν Μπέρι - Αστυνομικό Τμήμα Σιλ Μπιτς -
Αλλά, πρέπει να προσέχεις και ό,τι βρίσκεται μπροστά σου.
Μήπως υπάρχουν πεζοί, που διασχίζουν τον δρόμο;
Και επίσης, προσπαθείς να έχεις τον νου σου,
στον ύποπτο που προσπαθεί να ξεφύγει.
Η φύση σχεδίασε έτσι τα μάτια, ώστε να μπορεί να το πετύχει αυτό.
Η όραση καθοδηγεί το ανθρώπινο σώμα.
2-1-900, είμαι Δυτικά...
Πολλά ζώα, έχουν διάφορα είδη όρασης.
Αλλά οι άνθρωποι, μπορούν να τα κάνουν όλα.
Όπως κανένα άλλο πλάσμα στην Γη,
η όραση μας, μπορεί να διακρίνει περίπου 10 εκατομμύρια χρώματα...
Να εστιάσει το βλέμμα, από το άπειρο,
σε απόσταση μερικών χιλιοστών, μόλις σε 2/10 του δευτερολέπτου...
Να ξεχωρίσει κάποια λεπτομέρεια, στην πιο φωτεινή ηλιαχτίδα,
ή στην πιο σκοτεινή σκιά...
Και να αντιληφθεί οτιδήποτε, σε γωνία περίπου 180 μοιρών.
Όλα αυτά, καταναλώνουν τεράστια ενέργεια απ' τον ανθρώπινο εγκέφαλο.
Το 70% των νευρώνων στον εγκέφαλο,
Δρ. Ντόναλντ Ντ' Αμίκο - Νοσοκομείο Νιου Γιορκ Πρεσβυτέριαν -
με κάποιο τρόπο, υποβοηθούν το σύστημα της όρασης.
Έχει δωθεί υπερβολικά μεγάλου βαθμού
έμφαση,
απ' όλους τους μηχανισμούς, που συμβάλλουν στη δημιουργία του.
Οι ανθρώπινοι οφθαλμοί λειτουρ- γούν σαν αισθητήρες επιβίωσης,
και μας δίνουν χρήσιμες πληρο- φορίες, σε κρίσιμες στιγμές.
Ο Μπέρι βασίζεται συνέχεια, πάνω τους.
Οι μηχανισμοί του οφθαλμού, είναι οι πιο περίπλοκοι στο σώμα.
Η πολυπλοκότητα τους είναι ασυναγώνιστη.
Όπως μια μπάλα, το μάτι περιστρέ- φεται προς όλες τις κατευθύνσεις,
και επικεντρώνεται σε κινούμενους στόχους.
Αυτό επιτελείται με την βοήθεια μερικών απροσδόκητων συμμάχων...
δυο στρώσεις λίπους... που απορροφούν τις δονήσεις στους οφθαλμικούς βολβούς.
Το φως διέρχεται από μια οπή στην ίριδα,
ένα ελαστικό «δίχτυ», από διασταυρούμενες ίνες.
Υπό την επίδραση έντονου φωτός, σμικραίνει σε μέγεθος κεφαλής καρφίτσας
σε 2/10 του δευτερολέπτου.
Το φως κατευθύ- νεται στον φακό...
όχι σ' έναν σκληρό δίσκο, αλλά σε μια «σακούλα» από υγρό.
Ο φακός προβάλλει μια εικόνα, στο μέγεθος ενός μεγάλου γραμματοσήμου,
στην οπτική μοίρα του αμφιβληστροειδή χιτώνα, στο πίσω μέρος του οφθαλμού.
Τότε ο αμφιβληστροειδής, μια συγκέντρωση από νεύρα,
στέλνει ερεθίσματα στον εγκέφαλο.
Όλως παραδόξως, ο δεξιός οφθαλμός
στέλνει ερεθίσματα στην αριστερή πλευρά του εγκεφάλου,
και ο αριστερός οφθαλμός, στέλνει στην δεξιά πλευρά.
Τα μάτια μας έχουν αναπτύξει ένα σημαντικό χαρακτηριστικό,
που μας αποτρέπει, απ' το να εξαφανιστούμε.
20 λεπτά καταδίωξης,
και ο αστυνομικός Μπέρι, θα δοκιμάσει αυτό το χαρακτηριστικό στα όρια του.
Επιταχύνοντας σε μια επικίνδυνη διασταύρωση,
αντιμετωπίζει ερωτήματα, κυριολεκτικά ζωής και θανάτου.
Μετακινείται τίποτα;
Πού είναι;
Τι είναι;
Ένα όχημα έχει σταματήσει μπροστά, μπλοκάροντας τον δρόμο.
Στα δεξιά, ένα αυτοκίνητο επιταχύνει προς την διασταύρωση.
Στα αριστερά, ένας τρίτος οδηγός είναι έτοιμος να ξεκινήσει.
Αλλά ξαφνικά, κάτι καινούριο έρχεται στο προσκήνιο.
Και εδώ χρησιμοποιούνται επιτυχώς, τα χαρακτηριστικά του ανθρώπινου οφθαλμού.
Στο πίσω μέρος του οφθαλμού,
η πλειοψηφία του αμφιβληστροειδή, αποτελείται από εκατομμύρια ραβδία.
Αυτά τα κύτταρα, δεν διακρίνουν χρώματα ή λεπτομέρειες.
Αλλά αν υπάρχει κάτι στο πεδίο της όρασης μας, και κινηθεί
τα ραβδία θα το εντοπίσουν.
Οι οφθαλμοί στρέφονται, προς την κατεύθυνση του οχήματος.
Τώρα, άλλα κύτταρα του αμφιβλη- στροειδούς αναλαμβάνουν δράση.
Μια κεφαλή καρφίτσας συγκεντρώνει 6 εκατομμύρια κύτταρα, ονόματι κωνία.
Μ' αυτά, γίνεται η διάκριση των χρωμάτων και των λεπτομερειών.
Γι' αυτόν τον λόγο, όταν κοιτάμε κάτι,
το κοιτάμε ακριβώς στην μέση...
επειδή έχουμε καλύτερη διακριτική ικανότητα,
ακριβώς στο κέντρο.
Επικεντρώνοντας τα μάτια του, στο κινούμενο αντικείμενο,
ο αστυνομικός Μπέρι υπολογίζει την ταχύτητα, κατεύθυνση και τον κίνδυνο.
Ο εγκέφαλος ανταποκρίνεται,
στέλνοντας ερεθίσματα με την εκπλη- κτική ταχύτητα των 210 χλμ/ώρα,
στα χέρια και πόδια, ώστε να προλάβει να φύγει απ' την διασταύρωση.
Αυτή είναι μια απ' τις εκατοντάδες αποφάσεις, ζωής και θανάτου,
που παίρνει ο αστυνομικός Μπέρι,
για να δώσει αίσιο τέλος, στην 40λεπτη καταδίωξη.
Το πετυχαίνει, χάρη στην εκπληκτική ικανότητα προσαρμογής του οφθαλμού,
όταν απειλείται με πληθώρα πληροφοριών, απ' όσα βλέπουμε.
Αυτή η ικανότητα, είναι εξίσου χρήσιμη σήμερα,
όσο ήταν, και στους πρόγονους μας.
Η εξέλιξη μας χάρισε μια ακόμα ικανότητα,
που είναι ακόμα ανεκτίμητη.
Στο σκοτάδι, μπορούμε να διακρί- νουμε στοιχεία του περιβάλλοντος,
με την μικρότερη δυνατή προσπάθεια.
Για παράδειγμα, όταν ένας πυροσβέστης εισέρχεται σ' ένα φλεγόμενο κτήριο.
Η όραση είναι τα πάντα για τους πυροσβέστες.
Το πρόβλημα είναι πως όταν αντικρίζεις την φωτιά, όταν μπαίνεις σ' ένα κτήριο,
ουσιαστικά στερήσαι την όραση σου.
- Έτοιμος; - Πάμε!
Σκιές και πυκνός καπνός, δοκιμάζουν στο μέγιστο
την ικανότητα μας να δούμε στο σκοτάδι.
Η επιθυμία για επιβίωση σε κατάσταση πυρκαγιάς, εξαρτάται απ' την ικανότητα
να προσανατολιστούμε στο «δολοφονικό» σκοτάδι ενός δωματίου, γεμάτο με καπνό.
Οι πυροσβέστες πλησιάζουν ένα σπίτι, στο Μπρέϊντεντον στην Φλόριντα.
Πυροσβέστη 56, άνοιξε την μάνικα.
Αλλά δεν ξέρουν, αν κάποιος είναι εγκλωβισμένος μέσα.
Είμαι έτοιμος.
Έτοιμος;
Τώρα, ο πυροσβέστης Νταν Φλέμινγκ,
εισέρχεται σ' έναν επικίνδυνο κόσμο σκιών και σχημάτων...
...τόσο σκοτεινό και συννεφιασμένο,
που θα πίστευες, ότι είναι αδύνατο να δει οτιδήποτε.
Ο Νταν παλεύει να σχηματίσει μια εικόνα ολόκληρου του σπιτιού,
από κομμάτια που ξεχωρίζει, μέσα στην όλη ασάφεια.
Πώς είναι δομημένο το σπίτι;
Πού είναι η φωτιά;
Υπάρχουν επιζώντες;
Προσπαθείς να διαπιστώσεις, πως είναι το σπίτι,
Ντάνιελ Φλέμινγκ - Πυροσβεστικό Σώμα Ορλάντο -
που θα ήταν οι κάτοικοι, ποιος θα ήταν μέσα στο σπίτι.
Παρά το σκοτάδι,
τα μάτια του Νταν, αρχίζουν αμέσως να προσαρμόζονται.
Έχουν εκπληκτική ευαισθησία.
Στο απόλυτο σκοτάδι, σε απόσταση 22 χιλιομέτρων,
μπορούν να εντοπίσουν την λάμψη, ενός και μοναδικού κεριού.
Προσπαθείς να βρεις απειροστές λάμψεις,
που θα σε βοηθήσουν, να προσανατολιστείς.
Σε χαμηλό φωτισμό, αναλαμβάνουν δράση τα ραβδία,
που καλύπτουν το μεγαλύτερο μέρος του αμφιβληστροειδή.
Εξαιρετικά ευαίσθητα κύτταρα, αντιλαμ- βάνονται μόνο το μαύρο και το άσπρο.
Αλλά, ο Νταν χρειάζεται να δει και χρώμα.
Ψάχνει την φωτιά.
Ήταν πολύ θολό στην αρχή.
Σκέφτηκα: "Αυτό πρέπει να είναι το επίκεντρο της φωτιάς. "
Πορτοκαλί λάμψη. Θέλω να πω, ήταν αρκετά πορτοκαλί.
Για να αντιληφθούμε τα χρώματα,
χρησιμοποιούμε τα κωνιοφόρα κύτταρα, στο κέντρο του αμφιβληστροειδούς.
Αντιλαμβανόμαστε, όλη την χρωματική κλίμακα,
διακρίνοντας, τρία μόνο χρώματα.
Τα κωνία είναι ευαίσθητα σε διαφορετικά χρώματα.
Ορισμένα είναι ευαίσθητα, συγκεκριμένα στην ακτινοβολία
μπλε χρώματος, ορισμένα στου πράσινου, και άλλα στο κόκκινου.
Και χρειάζονται πολύ περισσότερη ακτινοβολία για να ενεργοποιηθούν.
Αλφρέντο Σαντούν - Νεύρο-Οφθαλμολόγος, Ινστιτ. Ντόχενι -
Οπότε, αν δεχθούν αρκετά φωτόνια του κατάλληλου χρώματος,
ενεργοποιούνται, και σου λένε,
"Υπάρχει σημείο πράσινου ή κόκκινου ή μπλε χρώματος, σ' εκείνο το σημείο. "
Χρησιμοποιώντας αυτές τις κόκκινες, μπλε και πράσινες ενδείξεις,
ο εγκέφαλος δημιουργεί ένα αντίτυπο,
που περιλαμβάνει ολόκληρο το οπτικό φάσμα...
...σε ακτίνα περισσοτέρων από 10 εκατομμυρίων χρωμάτων.
Η όραση των χρωμάτων οδηγεί τον Νταν, κατευθείαν στην φωτιά.
Προς έκπληξη μου, έσβησε πολύ γρήγορα.
Και άρχισα να ελέγχω, να δω τι άλλο βρισκόταν στο δωμάτιο.
Όταν βλέπεις ανεπαίσθητες λάμψεις είναι σημαντικό,
αλλά ξεχωρίζω όλο το δωμάτιο, καθώς ελέγχω.
Σε στιγμιαίο χρόνο,
ο εγκέφαλος του Νταν υπολογίζει, τι πρέπει να είναι εκεί πέρα,
αν και βλέπει μόνο, μικροσκοπικά κομμάτια.
Αυτό κάνει συνέχεια ο εγκέφαλος μας...
...γεμίζει με δεδομένα τα κενά, στην «τράπεζα» οπτικής μας μνήμης.
Στην πραγματικότητα, ο εγκέφαλος ερμηνεύει την όραση,
με την βοήθεια άπειρων αποθηκευμένων εικόνων.
Μετά ο Νταν, αναγνωρίζει κάτι.
Μια άσπρου χρώματος... κούπα καφέ.
Ασπρόμαυρα τετράγωνα... ένα μισοτελειωμένο σταυρόλεξο.
Είναι αυτά, αδιαμφισβήτητα σημάδια,
ότι κάποιος είναι ακόμα μέσα στο σπίτι;
Ορίστε, μέσα στον καπνό,
ο Νταν βλέπει μια θολή και ασυνήθιστη φιγούρα.
Το αρχικό μου ένστικτο ήταν, πως κάτι βρισκόταν στον καναπέ.
Δεν ήμουν σίγουρος, τι ήτανε.
Ζητάω ενισχύσεις!
Έχουμε ένα ρητό...
Όταν έχεις αμφιβολίες για κάτι, έλεγξε το, και αυτό έκανα.
Βοηθήστε με! Έχω ένα θύμα!
Φέρτε το φορείο, παιδιά.
Ο Νταν Φλέμινγκ χρησιμοποίησε την οπτική μνήμη του εγκεφάλου,
για να ταιριάξει μια θολή φιγούρα, στο περίγραμμα ενός σώματος,
σώζοντας ουσιαστικά, την ζωή ενός ανθρώπου.
Κανένας υπολογιστής δεν μπορεί να φτάσει στο επίπεδο
της απίστευτης δύναμης και εμβέλειας της ανθρώπινης όρασης.
Αλλά τι θα συνέβαινε αν χρησιμοποιούσαμε υπολογιστές,
για να στείλουν εικόνες, κατευθείαν στον εγκέφαλο;
Πώς θα ήταν, αν κάποια μέρα μπορού- σαμε να δούμε χωρίς τα μάτια μας;
Η δύναμη της ανθρώπινης όρασης,
έρχεται μετά από εκατομ- μύρια χρόνια εξέλιξης.
Δεν μπορούμε να την καταλάβουμε.
Και η τεχνολογία σήμερα, δεν μπορεί να σταθεί ισάξια στην εξειδίκευση
των απίστευτων οφθαλμών μας.
Αλλά για πρώτη φορά,
η επιστήμη θέτει εκ νέου την ανθρώπινη όραση, σε καινούρια όρια,
συνδεόμενη απευθείας, στο οπτικό κέντρο του εγκεφάλου.
Αυτό σημαίνει, πως κάποια μέρα μπορεί να έχουμε την δυνατότητα να βλέπουμε
στον απίστευτο κόσμο της υπεριώδους ακτινοβολίας, να έχουμε όραση ακτίνων Χ
ή να συνδέουμε ηλεκτρονικά παιχνίδια, κατευθείαν στον εγκέφαλο μας.
Η Σέρι Ρόμπερτσον απ' το Μιζούρι,
είναι έτοιμη να μπει, σ' αυτόν τον εικονικό κόσμο.
Σέρι Ρόμπερτσον
Έπαθα αυτοκινητιστικό δυστύχημα, όταν ήμουνα 19 χρονών.
Ήμουνα επιβάτης στο αυτοκίνητο.
Ο οδηγός αποκοιμήθηκε στο τιμόνι, και χτυπήσαμε μετωπικά,
με ένα μικρό φορτηγό,
και καταστράφηκαν και τα δυο μου μάτια.
Ελπίζοντας να επανα- κτήσει την όραση της,
η Σέρι παίρνει εθελοντικά μέρος, σε μια πρωτοποριακή διαδικασία.
Περιλαμβάνει συνδυασμό της τεχνολογίας,
με την τεράστια επεξεργαστική δύναμη του οπτικού φλοιού του εγκεφάλου.
Ήταν μια ευκαιρία για μένα να μπορέσω να ξαναδώ,
όταν οι γιατροί μου είχαν ήδη πει, πως δεν θα μπορούσα να ξαναδώ.
Η Σέρι πρόκειται να βιώσει, μια ασυνήθιστη εμπειρία.
Οι γιατροί τρυπάνε και τις δυο πλευρές του κρανίου της,
αποκαλύπτοντας τον εγκέφαλο της.
Μετά εμφυτεύουν δυο τριγωνικές πλάκες,
κάθε μια απ' τις οποίες εμπεριέχει 200 μικροσκοπικά ηλεκτρόδια,
συνδεόμενα απευθείας, με τον οπτικό φλοιό της Σέρι.
Τέλος, οι χειρούργοι τοποθετούν καλώδια
απ' τις πλάκες σε ακροδέκτες, που προεξέχουν από το κρανίο της.
Μετά τα ηλεκτρόδια φτάνουν με την βοήθεια ενός υπολογιστή,
σε μια κάμερα, που είναι τοπο- θετημένη στα γυαλιά της Σέρι.
Όλη αυτή η τεχνολογία είναι σχεδιασμένη,
ώστε να βοηθήσει την Σέρι να επανακτήσει μερικώς, την όραση της.
Ήταν μεγάλη έκπληξη για μένα,
όταν αισθάνθηκα το κεφάλι μου
και ένοιωσα τους ακροδέκτες, να προεξέχουν πίσω απ' το κεφάλι μου.
Επειδή, υποθέτω, δεν το περίμενα αυτό.
Αλλά για να μπορέσει να βλέπει, ό,τι βλέπει η κάμερα,
πρέπει να συμβούν αρκετά πράγματα.
Και αυτό, προϋποθέτει ένα βήμα στο άγνωστο.
Κάθε ηλεκτρόδιο, αγγίζει διαφορετικό κομμάτι του εγκεφάλου της Σέρι.
Όταν το σύστημα ενεργοποιεί ένα ηλεκτρόδιο,
βλέπει μια λάμψη, κάπου στο οπτικό της πεδίο.
Οι γιατροί δεν γνωρίζουν, ακριβώς που.
Τώρα.
Οπότε, ενεργοποιούν κάθε ηλεκτρόδιο διαδοχικά,
ώστε να βρουν το σημείο του οπτικού πεδίου, όπου η Σέρι βλέπει λάμψεις.
Τώρα.
Ήταν ακριβώς εκεί.
Εντάξει.
Όταν βλέπει μια λάμψη,
η Σέρι δείχνει πάνω, κάτω, αριστερά ή δεξιά.
Με κάθε ηλεκτρόδιο ενεργοποιημένο, οι γιατροί συνδέουν την κάμερα,
καθιστώντας εφικτό, πως ό,τι βλέπει
ταιριάζει με τις λάμψεις στον εγκέφαλο της Σέρι.
Ναι. Ακριβώς στο ίδιο σημείο.
Οπότε, μας βολεύει.
Τελικά, με την κάμερα εγκα- τεστημένη η μητέρα της Σέρι,
την βοηθάει να συνδέσει τον εξοπλισμό, και να δοκιμάσει τις νέες ρυθμίσεις.
Έτοιμη;
Νομίζω ότι ο υπολογιστής, πήρε βάρος.
Έχει βοηθήσει η τεχνολογία, στην επαναφορά της όρασης της Σέρι;
Όταν είδα την πρώτη λάμψη, μου κόπηκε η αναπνοή.
Δεν μπορούσα να το πιστέψω.
Ξέραμε ότι πέτυχε,
και αυτό ήταν συγκλο- νιστικό για μένα.
Κάτι έλαμψε.
Δεν μπορούμε να ξέρουμε, τι βλέπει η Σέρι.
Αλλά ξέρουμε αυτό που περιγράφει.
Βλέπω δυο μεγάλες κουκκίδες φωτός.
Και είναι άσπρες, με λίγο κόκκινο στο εσωτερικό τους.
Αυτές ήταν δυο μεγάλες λάμψεις και μετακινήθηκαν.
Είδα μια μεγάλη λάμψη φωτός, εκεί πέρα.
Όντας στα πρώιμα στάδια της διαδικασίας,
οι γιατροί έχουν ενεργοποιήσει, μερικά μόνο απ' τα ηλεκτρόδια της Σέρι.
Ευελπιστούν να συνδέσουν περισσότερα,
βελτιώνοντας ραγδαίως, το πεδίο όρασης της.
Επειδή μπορώ να χρησιμοποιήσω, μόνο 10 απ' τα ηλεκτρόδια μου,
όταν ένα αντικείμενο είναι μπροστά στην κάμερα,
βλέπω δυο λάμψεις φωτός.
Και είναι περίπου στο μέγεθος μιας μεγάλης καραμελίτσας...
η μια πάνω στην άλλη.
Είδα μερικές ακόμα. Δεν είμαι σίγουρη αν είναι κύματα.
Και μ' αυτόν τον τρόπο, ήξερα ότι εκεί υπάρχει ένα αντικείμενο.
Τώρα, δεν είμαι σίγουρη τι είναι.
Είναι καραβάκια;
Είναι ακόμα εκεί;
Είναι απίθανο.
Όταν θα μπορέσω να χρησιμο- ποιήσω όλα μου τα ηλεκτρόδια,
θα μπορέσω να δω
τα περιγράμματα των πραγμάτων που βλέπω.
Οπότε, θα ξέρω αν κοιτάω ένα δέντρο ή πρόσωπο ή αυτοκίνητο.
Θα ξέρω ακριβώς, τι κοιτάω.
Κανείς δεν προσποιείται, ότι επανήλθε η όραση της Σέρι.
Αλλά το γεγονός, ότι μπορεί να αισθανθεί κάτι στον ορατό κόσμο,
θεωρείται καινοτόμος πρωτοπορία.
Φανταστείτε αν θα μπορούσαμε μια μέρα, να προωθήσουμε οπτικά ερεθίσματα
κατευθείαν στον εγκέφαλο.
Τι θα μπορούσαμε να δούμε;
Θα μπορούσαμε να δούμε έναν κόσμο που δεν γνωρίζαμε,
σαν να βλέπαμε με την βοήθεια διόπτρων νυκτός,
με υπέρυθρες κάμερες, ακόμα και με ακτίνες Χ.
Το ανθρώπινο σώμα, έχει ασυναγώνιστες οπτικές ικανότητες.
Ένας ναυαγοσώστης, τις χρησιμοποιεί κάθε μέρα.
Για να αποφασίσει, πότε οι κολυμβητές διασκεδάζουν,
και πότε κάποιος έχει πρόβλημα.
Φανταστείτε ένα καλο- καιρινό Σαββατοκύριακο
σε μια παραλία της Καλιφόρνια, γεμάτη με κόσμο.
Εκ πρώτης όψεως, αυτή η ήρεμη σκηνή
μπορεί να υπονομεύει μια σειρά ατυχημάτων που περιμένουν να συμβούν.
Πώς γνωρίζει ένας ναυαγοσώστης,
πότε ένα σηκωμένο χέρι, σημαίνει "Χρειάζομαι βοήθεια",
και όχι, "Αυτό έχει πλάκα";
Η ικανότητα του ναυαγοσώστη, να εντοπίζει το απεγνωσμένο άτομο
ανάμεσα σε χιλιάδες, είναι εντυπωσιακή,
και δοκιμάζει αληθινά την όραση και αντίληψη του.
Βλέπουμε με τέτοιο τρόπο, ώστε να εντοπίσουμε κινδύνους που μας απειλούν.
Δικό μου!
Αλλά τίποτα δεν απειλεί τον ναυαγοσώστη.
Στην πραγματικότητα το μάτι,
όταν παρατηρεί ένα ήρεμο περιβάλλον στο οπτικό του πεδίο,
κανονικά, χαλαρώνει.
Τα ευαίσθητα στην κίνηση ραβδο- φόρα κύτταρα, απενεργοποιούνται
όταν εντοπίζουν κίνηση που είναι λογική και συνεχόμενη.
Οπότε ο ναυαγοσώστης, πρέπει να ξεγελάσει τα μάτια του.
Το πετυχαίνει με την σάρωση
πιέζοντας τα μάτια του, να επικε- ντρωθούν σε μικρές λεπτομέρειες.
Η πρώτη αμυντική μας γραμμή, είναι οι ναυαγοσώστες στους πύργους.
Δουλειά τους είναι, να ελέγχουν το νερό,
Αρχηγός Τζιμ Τέρνερ - Ναυαγοσωστική Νιούπορτ Μπιτς -
οπότε τα μάτια τους, σαρώνουν όλη την θάλασσα
και αφήνουν τον εγκέφαλο τους να φιλτράρει τις πληροφορίες,
ψάχνοντας για οτιδήποτε λανθασμένο,
αναζητώντας εκείνο το άτομο, που βρίσκεται πραγματικά σε κίνδυνο.
Το να εντρυφήσεις όλες αυτές τις πληροφορίες, είναι δύσκολη δουλειά.
Η ανθρώπινη όραση, έχει μόνο δυο βαθμούς οπτικής οξύτητας στο κέντρο.
Για να ελέγξει όλη την παραλία, ο ναυαγοσώστης σαρώνει ουσιαστικά...
...κάνοντας «άλματα» από σημείο σε σημείο, με ενδελεχή τρόπο.
Κάθε «άλμα» ονομάζεται, σακκαδική κίνηση.
Σακκαδική είναι η κίνηση που κάνουν τα μάτια μας
Δρ. Ντόναλντ Ντ' Αμίκο - Νοσοκομείο Νιου Γιορκ Πρεσβυτέριαν -
όταν προσανατολίζονται έντονα σε κάτι
και αμέσως ξαφνικά, κοιτάνε κάτι άλλο.
Έχουμε μηχανισμούς που ελέγχουν τους μυς που κινούν τα μάτια μας
στην κατεύθυνση της εικόνας.
Και μπορούμε να επικεντρωθούμε στην καινούρια εικόνα, πολύ γρήγορα.
Η λειτουργία της σακκαδικής κίνησης, του επιτρέπει να εναλλάσσει το βλέμμα
απ' τον έναν πιθανό κίνδυνο, στον επόμενο.
Σαρώνει επανειλημμένως το πεδίο της όρασης του,
ανανεώνοντας την οπτική του μνήμη, κάθε λίγα δευτερόλεπτα.
Όμως περισσότερα συμβαίνουν, όταν χρησιμοποιεί μια πιο περίπλοκη ικανότητα
την ερμηνεία διαφόρων λεπτομερειών.
Όντας έμπειρος ναυαγοσώστης,
μπορώ να ξεχωρίσω τα πιθανά θύματα στο νερό,
είτε δυσκολεύονται να κολυμπήσουν,
είτε αισθάνονται άνετα ή όχι, με βάση την γλώσσα του σώματος.
Ντρου Κάφορντ - Ναυαγοσωστική Νιούπορτ Μπιτς -
Είναι ένα είδος ενδείξεων,
που σου επιτρέπουν να σπεύσεις για μια πιθανή διάσωση, πριν ακόμα συμβεί.
Οι μυς που περιστρέφουν τα μάτια μας,
μας δίνουν μια εκπληκτική εμβέλεια όρασης.
Ακόμα και αν είμαστε απόλυτα σταθεροί,
μπορούμε να περιστρέψουμε τα μάτια, από την αριστερή άκρη στην δεξιά,
σε 2,5/10 του δευτερολέπτου.
Οπότε, όταν η παλίρροια καλύψει ξαφνικά έναν κολυμβητή,
ο Ντρου το γνωρίζει, σε δευτερόλεπτα.
Τώρα πρέπει να κρίνει αν ο κολυμβητής, μπορεί να επιστρέψει στην στεριά,
αν βρίσκεται πολύ μακριά για πιθανή προσπάθεια διάσωσης,
είτε, αν παρά την παλίρροια,
ο Ντρου έχει την πιθα- νότητα να τον φτάσει.
Αυτή η αστραπιαία έκκληση βοήθειας, απαιτεί ακριβή αίσθηση της απόστασης.
Έχουμε δύο μάτια, και είναι απομακρυ- σμένα σε μια συγκεκριμένη απόσταση,
και αυτό επιτρέπει στην κάθε εικόνα,
να είναι ελάχιστα διαφορετική, απ' την άλλη εικόνα.
Και αυτή η ελάχιστη ανομοιογένεια,
μας δίνει την αίσθηση της απόστασης ενός πράγματος.
Κρίνουμε συνεχόμενα τις μεταβαλλόμενες αποστάσεις,
με αποτέλεσμα, να μην σκεφτόμαστε ουσιαστικά αυτήν την αντίδραση.
Αλλά, αυτή η ξεχωριστή αντίδραση συμβαίνει μόνο
σε ανθρώπους και άλλα αρπακτικά, για τον εντοπισμό και σύλληψη θηραμάτων.
Αυτήν την κυνηγετική ικανότητα χρησιμοποιεί ο ναυαγοσώστης,
για να βοηθήσει τον μαχόμενο κολυμβητή.
Μπορούμε να εντοπίσουμε οποιαδήποτε πληροφορία, σε μια φάση της ζωής
όταν πρόκειται για την προσωπική μας ασφάλεια.
Αλλά, όταν προστατεύουμε τις ζωές των άλλων,
η ίδια ικανότητα, απαιτεί εκπαίδευση και επισταμένη προσοχή.
Στην καθημερινή ζωή, συμπληρώνουμε κομμάτια από διαδοχικές εικόνες,
καθώς η οπτική μας μνήμη, δημιουργεί συντομεύσεις και υποθέσεις,
συμπληρώνοντας μια εικόνα του κόσμου που δείχνει ολοκληρωμένη.
Τι συμβαίνει, όταν αυτές οι υπο- θέσεις αποδεικνύονται λανθασμένες;
Από 'κει πάρθηκε η έκφραση, «οπτική ψευδαίσθηση»,
το μυστικό της οπτικής σύγχυσης που χρησιμοποιούν οι ταχυδακτυλουργοί,
για να εκμεταλλευτούν την επιστήμη και να ξεγελάσουν την όραση μας.
Οι ταινίες παρουσιάζουν θεαματικά οράματα και εκπληκτικές ψευδαισθήσεις.
Αυτό είναι ένα κινηματογραφικό σκηνικό, αλλά πόσο μεγάλο είναι;
Αυτό που μοιάζει με διαστημικό σταθμό σ' ένα εξωγήινο πλανήτη...
Σταματήστε!
...είναι τέχνασμα.
68 «Β», λήψη 1.
Ένα μικροσκοπικό πρότυπο, κοντά στην κάμερα
και ένα κανονικού μεγέθους σκηνικό, σε μακρινή απόσταση.
Οι κινηματογραφικοί παραγωγοί είναι οι πιο έμπειροι στις ψευδαισθήσεις.
Εδώ βλέπουμε, τους δύο ηθοποιούς.
Υποθέτουμε ότι βρίσκονται σ' ένα τεράστιο σκηνικό,
επειδή δεν έχουμε την δυνατότητα
να σκεφτούμε, "Περίμενε λιγάκι. "
"Αυτό είναι απλώς ένα μικρό σκηνικό και οι ηθοποιοί
βρίσκονται αρκετή απόσταση, μακριά του. "
Σταματήστε!
Καθηγητής Ρίτσαρντ Γουάϊζμαν - Πανεπιστήμιο Χέρτφορντσαϊρ -
Οι οπτικές ψευδαισθήσεις, ξεγελούν το σύστημα της αντίληψης,
το σύστημα που υπο φυσιολογικές συνθήκες, είναι αλάνθαστο.
Ουσιαστικά εκμεταλλεύονται τις διφορούμενες έννοιες,
κάνοντας τους θεατές να πιστέψουν, κάτι που είναι εσφαλμένο.
Οι ψευδαισθήσεις εκμεταλλεύονται, τον τρόπο που βλέπουμε τον κόσμο.
Βασίζονται στην διαφορά, ανάμεσα σ' αυτό που βλέπει το μάτι
και σ' αυτό που καταλαβαίνει ο εγκέφαλος.
Οι μάγοι βασίζονταν πάντα σ' αυτήν την αβρή σύγχυση.
Γεια σας.
Είμαι ο Μάρκο Τέμπεστ.
Είμαι μάγος.
Ορίστε μια μικρή οπτική ψευδαίσθηση.
Μάρκο Τέμπεστ - Μάγος «του δρόμου» -
Ας σας δείξω, πόσο εύκολο είναι να ξεγελάσεις το ανθρώπινο μάτι.
Έχω ένα τρισδιάστατο αντικείμενο, εδώ πέρα.
Και έχω επίσης, ένα δισδιάστατο αντικείμενο
έναν χάρτινο δίσκο.
Τώρα αν τοποθετήσω το τρισδιάστατο αντικείμενο
δίπλα στο δισδιάστατο
κάτι πολύ παράξενο, συμβαίνει.
Δείτε.
Φαίνεται πως
το δισδιάστατο αντικείμενο, έχει γίνει τρισδιάστατο.
Αλλά, αν απομακρύνουμε το τρισδιάστατο αντικείμενο
κάτι άλλο συμβαίνει.
Δείτε.
Βλέπετε;
Ο κύβος μοιάζει τώρα, ότι είναι δισδιάστατος.
Εντάξει. Ακούστε.
Από άλλη οπτική γωνία, το μυστικό αποκαλύπτεται.
Έχω επίσης, ένα δισδιάστατο αντικείμενο
αυτό τον χάρτινο δίσκο.
Τώρα αν βάλω...
Το τέχνασμα βασίζεται
σε μια αυθεντική επιστημονική εκδοχή,
που εξηγεί την ικανό- τητα του εγκεφάλου
να σχηματίζει έναν τρισδιάστατο οπτικό κόσμο.
Δείτε αυτό.
Έχει να κάνει με τον τρόπο, αντίληψης της προοπτικής.
Ο τρισδιάστατος κύβος,
απ' την στιγμή που θεωρείται ως τρισδιάστατο αντικείμενο,
παραμένει τρισδιάστατος στο μυαλό μας.
Ακόμα και όταν κοιτάμε τις κολλημένες γραμμές,
και πάλι μας φαίνονται τρισδιάστατες.
Είναι λες και το μάτι μας, αναπληρώνει την χαμένη πληροφορία
και θέλει το αντικείμενο να είναι τρισδιάστατο.
Και σ' εκείνο το σημείο, σε ξεγελάει.
Εντάξει.
Ο κόσμος μας είναι γεμάτος με οπτικές πληροφορίες.
Ο εγκέφαλος ανταποκρίνεται δημιουργώντας συντομεύσεις,
βασιζόμενος στην εμπειρία, για να ανα- πληρώσει κενά με πληροφοριακές εικασίες.
Φως και σκιά.
Το μέγεθος, το σχήμα και η απόσταση των αντικειμένων.
Υποθέτουμε ότι ο κόσμος λειτουργεί με βάση προκαθορισμένων κανόνων.
Αλλά μερικές φορές, έχουμε απόλυτο λάθος.
Πάρτε για παράδειγμα, αυτό το συνηθισμένο δωμάτιο.
Φαίνεται ότι είμαι πολύ μεγαλύτερος απ' την Σάρα.
Και δεν είναι κόλπο της κάμερας.
Αντιθέτως, είναι μια απίστευτη ψευδαίσθηση.
Επειδή όταν είμαι σ' αυτήν την γωνία,
η Σάρα φαίνεται πολύ μεγαλύτερη από 'μένα.
Τώρα στην πραγματικότητα, και οι δυο μας έχουμε το ίδιο μέγεθος.
Όλα εξαρτώνται, από τον εκπληκτικό τρόπο
με τον οποίο είναι κατα- σκευασμένο το δωμάτιο.
Χωρίς να 'χει φυσιολογικό μέγεθος,
το δωμάτιο έχει περίεργη γεωμετρία, που συγκαλύπτεται ως φυσιολογική.
Βλέπουμε τετράγωνα δωμάτια, τόσο συχνά...
...που αυταπατόμαστε, πως και το συγκεκριμένο είναι τετράγωνο.
Είναι εκπληκτικό πόσο εύκολα μπορούν να μπερδευτούν τα μάτια μας.
Βλέπουμε μια ομπρέλα, και σκεφτόμαστε αμέσως την βροχή.
Αλλά μια ηλιόλουστη μέρα, όπως η σημερινή...
...δεν χρειαζόμαστε μια ομπρέλα.
Οι μάγοι εκμεταλλεύονται περισ- σότερα απ' τις υποθέσεις μας
για τα αντικείμενα και τον χώρο, γύρω μας.
Θα δείτε κάτι, που μοιάζει με απλό τέχνασμα.
Αλλά, έχει βαθύτερο και πιο ασύλληπτο νόημα.
Καλώς ήρθατε στο τέχνασμα αλλαγής χρώματος φύλλου,
όπου χρησιμοποιώ τράπουλα μπλε χρώματος στο πίσω μέρος.
Η ιδέα είναι αρκετά απλή.
Θα μοιράσω τις κάρτες μπροστά στην Σάρα.
και θα ζητήσω να σπρώξει ένα φύλλο, στο μπροστινό μέρος του τραπεζιού.
Εντάξει.
Θα διαλέξω αυτό το φύλλο.
Τέλεια.
Η Σάρα θα μπορούσε να διαλέξει, οποιοδήποτε φύλλο απ' την τράπουλα,
αλλά επέλεξε αυτό
που βρίσκεται τώρα, ανάποδα στο τραπέζι.
Θα της ζητήσω να το δει
και να μας πει, ποιο είναι.
Το φύλλο που διάλεξα, ήταν το 3 σπαθί.
Το 3 σπαθί. Εξαίσια.
Επιστρέφει στην τράπουλα.
Τώρα θα μοιράσω τα φύλλα, ανοικτά πάνω στο τραπέζι.
Με ένα τίναγμα των δακτύλων,
και το φύλλο της Σάρα, έχει ακόμα μπλε πίσω μέρος.
Το πιο εκπληκτικό είναι
πως όλα τα άλλα φύλλα, έχουν τώρα κόκκινο πίσω μέρος.
Και αυτό είναι το απίθανο τέχνασμα, αλλαγής χρώματος φύλλου.
Αλλά αυτό το τέχνασμα, στην ουσία δεν περιλαμβάνει καθόλου φύλλα.
Δείχνει απλώς
πως ο εγκέφαλος διαλέγει μόνο ένα μικρό κομμάτι
από την διαθέσιμη οπτική πληροφορία.
Στην πραγματικότητα, καθώς συνέβαινε το τέχνασμα
άλλες τέσσερις χρωματικές αλλαγές συνέβησαν.
Καλώς ήρθατε στο τέχνασμα αλλαγής χρώματος φύλλου,
όπου χρησιμοποιώ τράπουλα μπλε χρώματος στο πίσω μέρος.
Καθώς πραγματοποιείται το τέχνασμα, η κάμερα παραμένει στην τράπουλα.
...που βρίσκεται τώρα, ανάποδα στο τραπέζι.
Οι περισσότεροι από 'μας, δεν αντιλαμβανόμαστε τις αλλαγές
στο ρουχισμό και στο παρασκήνιο, πίσω από την κάμερα.
Το τέχνασμα αλλαγής χρώματος φύλλου, εκμεταλλεύεται αυτήν την θεωρία
ότι πιστεύουμε πως αντιλαμβανόμαστε πλήρως,
ό,τι συμβαίνει μπροστά στα μάτια μας.
Στην πραγματικότητα, το 90% αυτών των πληροφοριών δεν το βλέπουμε.
Δεν τις αισθανόμαστε.
Πιστεύουμε ότι αν κοιτάμε τριγύρω,
θα μπορέσουμε να αντιληφθούμε τον κόσμο στην ολότητα του.
Κάτι τέτοιο, δεν είναι σωστό.
Στην πραγματικότητα, επικεντρωνόμαστε μόνο σε μια μικροσκοπική περιοχή.
Οι ψευδαισθήσεις είναι κάτι περισσότερο από διασκέδαση.
Βλέπουμε μια ομπρέλα...
Αποκαλύπτουν πως αυτό που βλέπουμε,
εξαρτάται απ' τις υποθέσεις που κάνει ο εγκέφαλος μας.
Μάτια και εγκέφαλος, συνεργάζονται για να εκλογικεύσουν τον κόσμο.
Αλλά ο εγκέφαλος μας, χρειάζεται χρόνια εκπαίδευσης
πριν δώσει την δυνατότητα στα μάτια, να μετατρέψει αυτό που βλέπουμε
σε λογική εικόνα, στην στιγμή.
Παρακολουθήστε ένα τυφλό, καθώς χρησιμοποιεί τα μάτια για πρώτη φορά,
και ακούστε τον να περιγράφει, αυτό που μπορεί να δει ο εγκέφαλος.
Ο Μάικλ Μέϊ υποβλήθηκε σε ριζική εγχείρηση
διόρθωσης κατεστραμμένων οφθαλμών, από ατύχημα στην παιδική του ηλικία.
Ελπίζει πως όταν βγουν οι επίδεσμοι,
θα είναι ικανός να δει για πρώτη φορά, μετά από 40 χρόνια.
Δεν περίμενα να συμβεί κάτι
για τουλάχιστον μερικές εβδομάδες.
Μάικλ Μέϊ
Οπότε μπαίνοντας στο δωμάτιο και βγάζοντας τους επιδέσμους,
και μπορώντας να δω φως
ήταν κάτι, που δεν μπορώ να περιγράψω με λέξεις.
Όλως ξαφνικά, υπάρχει μια ακαταμάχητη συρροή
οπτικών δεδομένων,
διάφορα πράγματα αναλύονται σε χρώματα και σχήματα,
εικόνες εμφανίζονται από παντού.
Η διόρθωση των οφθαλμών, επιτρέπει στο φως
να φτάσει στους αμφιβλη- στροειδείς χιτώνες του Μάικλ.
Το πρώτο πράγμα που θα δεις, είναι η γυναίκα σου.
Αλλά ο Μάικλ, έχει ένα πρόβλημα.
Γεια σου, γλυκέ μου.
Μετά από 40 χρόνια στο απόλυτο σκοτάδι
ο εγκέφαλος του δεν αναγνωρίζει, αυτό που βλέπουν τα μάτια του.
Η όραση δεν είναι κάτι τόσο απλό, ώστε να μπορείς να την ενεργοποιείς
και στιγμιαία να είσαι ικανός, να διαβάσεις ένα βιβλίο.
Είναι πολύ πιο πολύπλοκη απ' αυτό.
Η όραση δεν έχει καμία σχέση με το άνοιγμα ενός διακόπτη.
Έλα εδώ, αγάπη μου.
Οπότε, τι οπτική αίσθηση θα έχει ο Μάικλ
για έναν κόσμο που δεν έχει δει, εδώ και 40 χρόνια;
Αν και ήταν τυφλός,
οι διορθωμένοι οφθαλμοί του Μάικλ Μέϊ, τώρα λειτουργούν τέλεια.
Αλλά παραδόξως, δεν μπορεί να δει.
Ο λόγος είναι η ηλικία, στην οποία ο Μάικλ έχασε την όραση του.
Μια τρομακτική έκρηξη χημικών ουσιών, όταν ήταν τριών χρονών, τον τύφλωσε.
40 χρόνια αργότερα, υποβλήθηκε σε μια πειραματική διαδικασία,
για να αποκαταστήσει την όραση του.
Οι γιατροί αντικατέστησαν ένα σημαντικό μέρος του οφθαλμού
που καταστράφηκε στο ατύχημα... τον κερατοειδή χιτώνα του οφθαλμού.
Αυτό το διάφανο λεπτεπίλεπτο στρώμα, προστατεύει το μάτι
και το βοηθάει να εστιάζει.
Η ζημιά στα μάτια του Μάικλ
τον εμπόδισε να κάνει οτιδήποτε.
Ελπίζει, ότι οι νέοι κερατοειδείς χιτώνες
θα τον καταστήσουν ικανό, να δει τον κόσμο.
...θα δεις την γυναίκα σου.
Αλλά, όντας τυφλός 40 χρόνια,
του δημιούργησαν μεγάλο πρόβλημα.
Προσπαθούσα να αντιληφθώ τις εικόνες
και να αισθανθώ τον κόσμο.
Δεν σημαίνει, πως είδα ένα πρόσωπο
και είπα, "Αυτό είναι χαμόγελο", αυτομάτως.
Έπρεπε να συνειδητοποιήσω όλη την διαδικασία,
να την διαχωρίσω και μετά να την αντιληφθώ.
Ο Μάικλ Μέϊ δεν έχει οπτική μνήμη του κόσμου.
Κάνεις αστεία γκριμάτσα;
Δεν είναι κάτι, με το οποίο γεννιόμαστε.
Κατά την γέννηση μας, ό,τι βλέπουμε είναι καινούριο.
Αλλά, αρχειοθετούμε τις εικόνες,
μαθαίνουμε το περιεχόμενο και την ερμηνεία τους.
Χτίζουμε την οπτική μας μνήμη, με βάση την εμπειρία μας.
Στο πίσω μέρος του εγκεφάλου,
πάνω από μισό εκατομμύριο εγκεφαλικά κύτταρα, σχηματίζουν τον οπτικό φλοιό,
τον επεξεργαστή και την αποθήκη της όρασης.
Στα πρώιμα στάδια της ζωής μας, χτίζουμε την οπτική μας μνήμη.
Και όσο ζούμε,
αυτή η «βιβλιοθήκη», μας επιτρέπει να αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο.
Η ερμηνεία,
και συνεπακόλουθα, η αναγνώ- ριση ορισμένων πραγμάτων
Αλφρέντο Σαντούν - Νευρο-Οφθαλμολόγος, Ινστιτ. Ντόχενι -
χρειάζεται μεγάλο ποσοστό εμπειρίας.
Μ' αυτήν την έννοια, ο εγκέφαλος μαθαίνει να βλέπει.
Και αυτό λαμβάνει χώρα, τα πρώτα 6 χρόνια ζωής
ή σε μικρότερο βαθμό, ακόμα και τα πρώτα 9 χρόνια.
Αλλά, καθώς ο Μάικλ τυφλώ- θηκε όταν ήταν 3 χρονών,
είχε μόλις αρχίσει να καταλαβαίνει τα πράγματα
που σχηματίζουν την ικανότητα του, να βλέπει.
Το μέγεθος, το σχήμα και η απόσταση, το φως και η σκιά.
Είναι πεζοδρόμιο, ένα σκαλοπάτι κάτω, ένα σκαλοπάτι πάνω ή μια σκιά;
Βασιζόμενος στην ικανότητα του εγκεφάλου να αναλύσει το βάθος,
να δει την άκρη και να συνειδητοποιήσει ότι υπάρχει ένα κενό 15 εκατοστών
στο πεζοδρόμιο, δεν είμαι ικανός να αντιληφθώ αυτήν την πληροφορία.
Αν είχε περάσει την παιδική του ηλικία, βλέποντας
και παίζοντας με το ποδήλατο του
και περνώντας από πεζοδρόμια διαφόρων μεγεθών,
θα είχε μάθει ραφιναρισμένες, διαφορετικές τεχνικές
για να μπορεί να διακρίνει
ένα πεζοδρόμιο 8 εκατοστών από μια απόσταση,
ένα πεζοδρόμιο 15 εκατοστών από λίγο μακρύτερα
και ένα πεζοδρόμιο 23 εκατοστών, από πολύ πιο μακριά.
Στερούμενος αυτήν την εμπειρία,
είναι πολύ δύσκολο να το πράξει, μόνο με την βοήθεια μιας οπτικής βάσης.
Τώρα, το ενήλικο μυαλό του Μάικλ πρέπει να αγωνιστεί
για να μάθει ότι δεν έμαθε, όταν ήταν παιδί.
Αλλά, ο Μάικλ αναγνωρίζει και απολαμβάνει ορισμένα πράγματα.
Θα χρησιμοποιήσω το μπαστούνι, για να αντιμετωπίσω ό,τι βρίσκεται μπροστά.
Και μετά μπορώ να κοιτάξω τριγύρω,
και να εκτιμήσω τα πράγματα που μπορώ να αντιληφθώ...
τα χρωματιστά λουλούδια, τα αξιοθέατα, τους ανθρώπους που περνάνε...
πράγματα στα οποία, μπορώ να χρησιμοποιήσω την όραση μου.
Και δεν σκέφτομαι καν, τι είναι μπροστά μου.
Ο Μάικλ Μέϊ κατοικεί σ' έναν περίεργο κόσμο,
ανάμεσα στην τυφλότητα και στην όραση
προβληματισμένος, απ' την έλλειψη οπτικής μνήμης.
Για τους περισσότερους από 'μας, η ίδια οπτική μνήμη
αποκαλύπτει ένα διαφορετικό κόσμο, τον κόσμο των ονείρων.
Όταν βλέπεις ένα όνειρο, αυτή είναι η πραγματικότητα σου.
Μαρκ Ρόουζκιντ - Πρόεδρος Επιστημόνων, Αλέρτ -
Βλέπεις διάφορα. Ακούς διάφορα.
Μπορείς κυριολεκτικά, να αισθανθείς διάφορα.
Μπορείς να δεις το σώμα σου να κινείται, και πάει λέγοντας.
Και μπορείς να βιώσεις οτιδήποτε
σ' ένα όνειρο, που θα βίωνες στην καθημερινή ζωή.
Τα όνειρα αποτελούνται από εικόνες που έχουμε συλλέξει
με τα μάτια μας.
Σαν εκδότης κινηματογραφικής ταινίας, ο εγκέφαλος τις ανασυναρμολογεί.
Είμαι συνήθως στο στομάχι μου, με τα χέρια μου σε έκταση
περίπου σαν υπερήρωας,
και πετάω σε διάφορα σκηνικά.
Μπέκι Μίλερ
Το βρίσκω διεγερτικό να μπορώ να μπαίνω ανάμεσα, να προσπερνώ κτήρια,
να επιταχύνω, να πηγαίνω πάνω, κάτω και παντού.
Αισθάνομαι σαν πουλί, που ίπταται στον αέρα.
Πάντα ευχόμουν, να μπορούσα να πετάω.
Είναι ενδιαφέρον ότι, πολλοί άνθρωποι ονειρεύονται να πετάξουν
όπως και υφίστανται τον εφιάλτη, ότι τους καταδιώκουν.
Ο εγκέφαλος μπορεί να δημιουργήσει πλήρως ρεαλιστικές σκηνές
αν και δεν τις έχουμε βιώσει ποτέ.
Κάποιος με ακολουθεί,
και έχω την επιθυμία να τρέξω μακριά.
Άρχισα να απομακρύνομαι απ' αυτό, αναζητώντας ψηλότερο έδαφος.
Ήταν πιο γρήγορος από 'μένα.
Αλλά, έτρεξα στην πίσω πόρτα του νοσοκομείου.
Αναφορές τέτοιων άσχημων ονείρων, επαναλαμβάνονται συνέχεια
και η ερμηνεία αυτών των νυχτερινών οραμάτων
πάντα μας γοήτευε.
Πριν από 3.000 χρόνια, οι Αιγύπτιοι συνέταξαν ένα βιβλίο Oνείρων.
Εμπεριείχε οικογενειακές εικόνες ονείρων
και προσέδιδε, αντίστοιχες ερμηνείες.
Τα όνειρα είναι ένα είδος στιγμής,
Δρ. Ρίτσαρντ Πάρκινσον - Υπεύθυνος Βρετανικού Μουσείου -
όπου τα όρια ανάμεσα σ' αυτόν τον κόσμο και τον επόμενο
δεν είναι αρκετά διακριτά.
Αλλά, για πολλά απ' τα όνειρα στο βιβλίο των Oνείρων
η ερμηνεία είναι προφανώς, μια πρόβλεψη για το τι θα συμβεί στο μέλλον.
Σήμερα, μπορούμε να ερμηνεύσουμε την χρησιμότητα των άσχημων ονείρων
μιας και μας βοηθάνε να δαμάσουμε βαθείς, συχνά καθολικούς φόβους,
όπως ερμηνεύουμε τα χαρούμενα όνειρα, σαν πραγματοποίηση των φαντασιώσεων.
Τα οράματα στα όνειρα, μπορούν εξίσου να μας συνδέσουν
με τα ένστικτα και τους φόβους των προγόνων μας...
Ένα ακόμα παράδειγμα, ότι η αίσθηση της όρασης μας
δέσποζε πάντοτε, τις ζωές μας.
Το οπτικό μας σύστημα, δείχνει καλύτερα απ' οποιοδήποτε άλλο
πόσο περίπλοκα δουλεύει το σώμα μας.
Με την πάροδο των χρόνων, έχει υποστεί εκπληκτική ανθρώπινη ανάπτυξη
και μας επιτρέπει να ελέγξουμε το μέλλον μας.
Η όραση χρονολογείται απ' το βαθύ παρελθόν μας...
αμνημόνευτη, απαρατήρητη, μια ιδιότητα που θεωρούμε δεδομένη.
Αλλά όταν αποκαλύπτεται, δείχνει πόσο επηρεάζει την καθημερινότητα.
Φτάνοντας στα όρια, μπορούμε να δούμε τον υπερήρωα μέσα μας,
το ανθρώπινο σώμα.
Απόδοση Διαλόγων/Συγχρονισμός: MrLifestyles
Επιμέλεια/Διορθώσεις: MrLifestyles